كيمياگري را هم ميتوان مانند طلاي معمولي فروخت. البته در صورتي كه مانند آن خالص باشد و الا خير! از اين گونه اظهارات پيداست كه تبديل فلزات عادي به طلا را عموماً در آن زمان ممكن ميدانستند، ولو اين كه نادر و دشوار باشد!
تـريـونـفـو
آگوستينو تريونفو.1 شخصيت اجتماعي اوگوستيني ايتاليايي.
آگوستينو در سال 1243 در آنكونا بر ساحل ايتاليايي آدرياتيك زاده شد. به سلك اوگوستينيان درآمد و براي تكميل تحصيلات كلامي به پاريس رفت. در سال 1274 گرگوريوس دهم او را به جانشيني توماي آكويني فرا خواند، كه در شوراي ليون درگذشته بود. شارل دوم آنژو (شاه ناپل 1285 ـ 1309) او را براي معلمي وليعهدش، روبر، به دربارش فراخواند. آگوستينو در 2 آوريل 1328 در ناپل درگذشت.
گرچه او متولد سدهٴ سيزدهم بود و در پايان آن 58 سال داشت، بايد از او در اينجا سخن بگوييم، چون كار اصلي خود را در فاصلهٴ سالهاي 1316 ـ 1328 براي يوحناي بيست و دوم انجام داد. يعني رساله درباب قدرت كليسا، كه بر ضد امپراتور لودويگ باواريايي، مارسيليوي پادوايي و فرانسيسيان هوادار گرايشهاي فرقهٴ روحانيان نوشته شد. دفاعش از قدرت پاپ چنان شديد است كه مدافعان جديد ناچارند آن را جرح و تعديل كنند. بهعقيدهٴ او ،تاوقتي پاپ درستدين باشد، قدرتش لايتناهي و تقريباً خداگونه است؛ ولي ممكن است او مرتد شود و در اين صورت ديگر پاپ نيست.
در جريان پاپي كلمنس پنجم (1305 ـ 1314)، تريونفو رسالات ديگري نوشت: 1) دربارهٴ چگونگي تحقيق و دادرسي ملحدان؛ 2)
در رد مخالفت با قداست پاپ بونيفاكيوس هشتم؛ 3) دربارهٴ دو قدرت ديني و عرفي؛ 4)
در رد غيبگويان و خوابگزاران. كتاب اخير مخصوصاً از لحاظ مورخ علم جالب است. چون در آن كلمنس پنجم را متوجه خطر غيبگويان و خوابگزاران ميكند. گرچه در آن خطر اقسام علوم خفيه را براي دين خاطرنشان ميشود، برخي اصول اخترگويي واحكام پزشكي آن را قبول دارد. اين رساله در 21 فصل است، شامل گزيدهاي از اصول ديني مخالف با غيبگويي و جادوگري و به ما كمك ميكند تابه ياد آوريم كليسا در آن روزگار مانع عمده در برابر خرافات عنان گسيخته بود.
مـارسيـليـوي پـادوايـي
شخصيت اجتماعي ايتاليايي (حدود 1277 تا حدود 1343).